علائم هشدار دهنده در بیماران نقص ایمنی چیست؟ بیماران مبتلا به اختلالات نقص ایمنی ممکن است با علائم و نشانههای هشداردهنده مختلفی مراجعه کنند که باید باعث ارزیابی بیشتر و در نظر گرفتن یک اختلال عملکرد سیستم ایمنی شود. در این مقاله قصد داریم اطلاعاتی درباره علائم هشدار دهنده بیماران نقص ایمنی بیان کنیم، برای کسب اطلاعات بیشتر با ما همراه باشید.
علائم هشدار دهنده نقص ایمنی در بیماران
بیماران مبتلا به اختلالات نقص ایمنی اولیه بیشتر مستعد ابتلا به عفونت هستند و ممکن است طیف وسیعی از علائم را تجربه کنند که میتواند نشان دهنده عملکرد سیستم ایمنی آنها باشد. برای پزشکان مهم است که از این علائم هشدار دهنده برای تشخیص و مدیریت سریع نقص ایمنی در بیماران آگاه باشند. برخی از علائم هشدار دهنده کلیدی عبارتند از:
عفونت های مکرر
بیماران مبتلا به اختلالات نقص ایمنی اغلب عفونت های مکرر یا مداوم از جمله عفونتهای تنفسی (مانند ذاتالریه، برونشیت یا سینوزیت)، عفونتهای پوستی (مانند سلولیت یا آبسه)، عفونتهای دستگاه ادراری و عفونتهای دستگاه گوارش را تجربه میکنند. درمان این عفونتها ممکن است شدید تر یا دشوارتر از عفونتهایی باشد که افراد با عملکرد طبیعی ایمنی تجربه میکنند.
بهبود آهسته
بیماران دچار نقص ایمنی ممکن است زخم ها یا جراحاتی داشته باشند که بهبود آنها بیش از حد معمول طول بکشد. این تاخیر در بهبودی میتواند نتیجه ناتوانی سیستم ایمنی در ایجاد یک پاسخ موثر برای ترمیم بافت های آسیب دیده و مبارزه با پاتوژن های بالقوه در محل آسیب باشد.
تاخیر در رشد و تکامل
در کودکان، اختلالات نقص ایمنی میتواند به صورت تاخیر در رشد و تکامل ظاهر شود. این موضوع میتواند شامل عدم موفقیت، تاخیر در نقاط عطف مانند راه رفتن یا صحبت کردن، و به طور کلی افزایش وزن ضعیف باشد. به طور مشابه، بزرگسالان مبتلا به نقص ایمنی ممکن است علیرغم دریافت کالری کافی، کاهش وزن غیرقابل توضیح یا سوء تغذیه را تجربه کنند، که میتواند نشانه ای برای کمبود سیستم ایمنی باشد.
اختلالات خود ایمنی
برخی از بیماران مبتلا به اختلالات نقص ایمنی ممکن است دچار بیماری های خود ایمنی شوند که در آن سیستم ایمنی به اشتباه به بافت ها و اندام های خود بدن حمله میکند. نمونه هایی از اختلالات خود ایمنی که ممکن است افراد مبتلا به بیماری نقص ایمنی به آن دچار شوند، عبارتند از آرتریت روماتوئید، لوپوس و تیروئیدیت خودایمن.
سابقه خانوادگی
سابقه خانوادگی اختلالات نقص ایمنی میتواند سرنخ مهمی برای افزایش خطر ابتلا به بیماری مشابه در بیمار باشد. پزشکان باید در مورد هر گونه سابقه خانوادگی عفونت های مکرر یا شدید، اختلالات سیستم ایمنی، یا بیماری های غیر قابل توضیح پرس و جو کنند.
عفونت های مکرر برفک یا مخمر
بیماران دچار نقص ایمنی ممکن است دوره های مکرر برفک دهان (عفونت قارچی در دهان) یا عفونت های قارچی مکرر در ناحیه تناسلی یا چین های پوستی را تجربه کنند. ریشه کن کردن این عفونت ها ممکن است دشوار باشد و ممکن است نشان دهنده یک نقص ایمنی اساسی باشد.
کاهش وزن بدون دلیل
کاهش وزن قابل توجه و غیرقابل توضیح میتواند نشانه ای از اختلال به انواع بیماری های نقص سیستم ایمنی زمینه ای باشد. این کاهش وزن ممکن است علیرغم مصرف غذای کافی رخ دهد و میتواند با عفونت های مزمن یا التهاب همراه باشد.
لنفادنوپاتی
بزرگ شدن یا متورم شدن غدد لنفاوی، به ویژه زمانی که مداوم یا همراه با علائم دیگر باشد، میتواند نشانه ای از یک اختلال نقص ایمنی زمینه ای باشد. لنفادنوپاتی ممکن است در چندین نواحی بدن رخ دهد و میتواند با افزایش حساسیت به عفونت همراه باشد.
اسهال مزمن
اسهال مداوم یا مکرر که به درمانهای استاندارد پاسخ نمیدهد، میتواند نشانهای از یک اختلال نقص ایمنی زمینهای باشد، به ویژه آنهایی که بر سیستم ایمنی دستگاه گوارش تاثیر میگذارند.
عفونتهای غیرمعمول
بیماران دارای نقص ایمنی ممکن است مستعد ابتلا به عفونتهای غیرعادی یا فرصت طلب باشند که معمولاً در افراد با عملکرد طبیعی ایمنی دیده نمیشود. این عفونتها ممکن است توسط ارگانیسم هایی مانند مایکوباکتریوم ها، قارچ ها یا ویروسهای خاصی ایجاد شوند که معمولاً در افراد سالم باعث بیماری نمیشوند.